Sanktuarium Opatrzności Bożej w Jastrzębiu-Zdroju
Sanktuarium Opatrzności Bożej w Jastrzębiu-Zdroju
Sanktuarium Opatrzności Bożej, znane również jako Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej, to historyczna świątynia położona w Jastrzębiu-Zdroju, w dzielnicy Jastrzębia Górnego. Budowla charakteryzuje się stylem barokowo-klasycystycznym i stanowi ważny element dziedzictwa kulturowego regionu. Jej historia sięga początków XIX wieku, kiedy to na miejscu wcześniejszego drewnianego kościoła rozpoczęto budowę nowej świątyni.
Historia budowy i pożaru
W 1811 roku, dokładnie 26 czerwca, doszło do tragicznego pożaru, który strawił drewniany kościół poświęcony św. Katarzynie Aleksandryjskiej. W wyniku tego zdarzenia udało się jednak ocalić cenne elementy wyposażenia, w tym trójkątny obraz z Okiem Opatrzności Bożej z 1773 roku oraz organy. Parafianie podjęli decyzję o budowie tymczasowego kościoła z muru pruskiego i rozpoczęli zbiórkę funduszy na nową budowlę. Już w 1823 roku kościół osiągnął stan surowy, a jego uroczyste poświęcenie miało miejsce 6 października 1825 roku pod przewodnictwem proboszcza ks. Karola Józefa Equarta.
Architektura i wyposażenie
Nowa świątynia została zaprojektowana w stylu barokowo-klasycystycznym i ma imponujące wymiary – długość wynosi 50 metrów, a szerokość 26 metrów. W wieży umieszczono cztery dzwony oraz zegar. Po zakończeniu budowy, 11 listopada 1825 roku przystąpiono do rozbiórki tymczasowego kościoła. W kolejnych latach kościół był sukcesywnie wyposażany – w 1828 roku proboszcz z Woszczyc ofiarował nowe stacje Męki Pańskiej. Z czasem świątynia wzbogaciła się o liczne dzieła sztuki oraz elementy dekoracyjne, które nadawały jej wyjątkowego charakteru.
Zmiany w XX wieku
W 1917 roku, w wyniku działań wojennych, pruskie władze skonfiskowały dwa dzwony kościelne, pozostawiając jedynie największy z nich. W 1931 roku miała miejsce uroczysta procesja związana z wprowadzeniem obrazu Opatrzności Bożej do wnętrza kościoła. Obraz ten przez długi czas znajdował się w majątku Schloss Hof i został umieszczony w prezbiterium. Parafianie zadbali o nowe dzwony wykonane przez firmę Schwalbe z Bielska-Białej oraz o dalsze dekoracje wnętrza, takie jak figura św. Teresy od Dzieciątka Jezus.
Okres II wojny światowej
W czasie II wojny światowej kościół przeszedł znaczące zniszczenia. W lutym 1945 roku podczas bombardowania uszkodzeniu uległy dach, sklepienie oraz wieża. Po wojnie rozpoczęto prace renowacyjne, które obejmowały zarówno naprawę uszkodzeń, jak i wzbogacenie wnętrza o nowe elementy kultu religijnego. Zakupiono m.in. nowe dzwony oraz obraz Matki Bożej Fatimskiej.
Renowacje i modernizacje
W kolejnych latach kościół przeszedł szereg modernizacji i renowacji. Na początku lat 70-tych XX wieku przeprowadzono gruntowny remont obejm
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).