Woszczyneczka żółknąca

Woszczyneczka żółknąca – charakterystyka i znaczenie

Woszczyneczka żółknąca, znana również jako pseudowoszczynka płowa (Mycoacia gilvescens), to interesujący gatunek grzybów, który należy do rzędu żagwiowców (Polyporales). Opisany po raz pierwszy w 1908 roku przez włoskiego mykologa Giacomo Bresàdolę, gatunek ten przeszedł kilka zmian w nazwie oraz klasyfikacji. W 2018 roku Ivan V. Zmitrovich nadał mu obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę. Woszczyneczka jest grzybem saprotroficznym, co oznacza, że odgrywa istotną rolę w ekosystemach leśnych, przyczyniając się do rozkładu martwej materii organicznej.

Systematyka i nazewnictwo

W klasyfikacji biologicznej woszczyneczka zajmuje miejsce w rodzinie Meruliaceae, w obrębie rzędu Polyporales. Jest to gatunek o dość złożonej historii systematycznej, z wieloma synonimami. Oprócz pierwotnej nazwy Poria gilvescens, gatunek ten był także klasyfikowany jako Ceriporiopsis gilvescens oraz Tyromyces gilvescens. Zmiany te mogą być źródłem niejasności dla osób zainteresowanych mykologią i ich znajomością polskich nazw grzybów. Stanisław Domański nadał mu polską nazwę pseudowoszczynka płowa w 1965 roku, a Władysław Wojewoda zmienił ją na obecnie używaną w 2003 roku. Obie nazwy są jednak niezgodne z aktualną nomenklaturą naukową.

Morfologia owocnika

Owocnik woszczyneczki żółknącej ma charakterystyczny, rozpostarty kształt poliporoidalny. Często zdarza się, że sąsiednie owocniki zlewają się ze sobą, tworząc plastry o wymiarach do 15 cm długości i 5 cm szerokości, chociaż zwykle są one cieńsze. Brzeg owocnika może mieć do 1 mm szerokości i jest strzępiasto-puszysty; w starszych okazach zanikająca struktura brzegowa staje się wyraźnie ostro zarysowana. Miąższ świeżych owocników jest mięsisty i woskowaty, ale po wysuszeniu staje się twardy i kruchy, co umożliwia łatwe oddzielanie brzegów.

Kolor owocników zmienia się w miarę ich dojrzewania – młode mają białą powierzchnię hymenialną z różowawymi odcieniami na brzegach, podczas gdy starsze osobniki przybierają brudno-czerwono-brunatne lub ochrowe odcienie. Rurki są stosunkowo krótkie, osiągają długość od 1 do 4 mm i mogą być dłuższe na pionowym podłożu. Ich barwa również zmienia się wraz z wiekiem owocników, a młodsze mają gładkie ostrza oprószone białym nalotem.

Cechy mikroskopowe

Mikroskopowe badania woszczyneczki żółknącej ujawniają dimityczny system strzępkowy. Strzępki generatywne są cienkie lub nieco grubościenne, osiągając średnicę 2–4 µm i często pokryte małymi kryształkami o wyglądzie pręcików. W hymenium brak cystyd oraz innych elementów sterylnych. Podstawki maczugowate mają cztery sterygmy i osiągają rozmiary od 14 do 18 µm długości oraz od 4 do 6 µm szerokości. Bazydiospory są prawie cylindryczne, szkliste oraz gładkie, a ich wymiary wynoszą od 3,5 do 5 µm długości i od

Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).