Stanisław Nowicki (ur. 1890)
„`html
Wstęp
Stanisław Nowicki, urodzony 25 marca 1890 roku w Telechanach, to postać, która na trwałe zapisała się w historii Polski, zarówno jako żołnierz, jak i jako rolnik. Jego życie to przykład oddania dla kraju oraz konsekwentnego dążenia do realizacji osobistych i zawodowych celów. W trakcie swojej kariery wojskowej zdobył liczne odznaczenia, w tym prestiżowy Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari, który przyznawany jest za wybitne zasługi w służbie wojskowej. Artykuł ten przybliży sylwetkę Stanisława Nowickiego oraz jego dokonania zarówno w sferze wojskowej, jak i cywilnej.
Dzieciństwo i młodość
Stanisław Nowicki przyszedł na świat w małym miasteczku Telechany, położonym w ówczesnym powiecie pińskim guberni mińskiej. Jego rodzina była związana z ziemią – ojciec, Józef, był dzierżawcą majątku ziemskiego. W takim środowisku Stanisław spędził swoje dzieciństwo i młodość. Ukończył sześć klas szkoły realnej w Wilnie oraz szkołę rolniczą w Pskowie, co pozwoliło mu nabyć wiedzę potrzebną do późniejszej pracy na roli. Zainteresowanie rolnictwem i zarządzaniem majątkami ziemskimi miało kluczowe znaczenie w jego późniejszym życiu.
Kariera wojskowa
W latach 1914-1918 Stanisław Nowicki służył w armii rosyjskiej. Po ukończeniu szkoły oficerskiej artylerii w Odessie w 1915 roku został przydzielony do artylerii fortecznej stacjonującej w Brześciu. Jego doświadczenie wojskowe obejmowało walki przeciwko Niemcom, podczas których wykazał się odwagą oraz umiejętnościami dowódczymi. Po kontuzji odniesionej podczas walk pod Rygą, spędził trzy tygodnie na leczeniu w szpitalu w Pskowie. Po powrocie do służby został przeniesiony do nowo utworzonego dywizjonu artylerii ciężkiej w Kazaniu.
Walki o niepodległość
Stanisław Nowicki opuścił armię rosyjską w 1918 roku i powrócił do Brześcia, gdzie podjął pracę jako administrator majątku Ruda Książęca. Jednakże jego pragnienie służby dla ojczyzny skłoniło go do ponownego zaangażowania się w działania wojenne. W sierpniu 1920 roku zgłosił się jako ochotnik do I dywizjonu 216 pułku artylerii polowej ochotników kresowych. Już jako dowódca 1 baterii brał udział w istotnych starciach z Litwinami nad rzeką Waka oraz pod Sejmnanami. Wyróżniając się podczas walki, zyskał uznanie swoich dowódców i żołnierzy.
Odznaczenia
Za swoje bohaterskie czyny podczas walk o niepodległość Stanisław Nowicki został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5856 przez marszałka Józefa Piłsudskiego na placu Łukiskim w Wilnie 19 kwietnia 1921 roku. To prestiżowe odznaczenie było ukoronowaniem jego wysiłków na froncie oraz świadectwem odwagi i determinacji.
Życie po wojnie
Po zakończeniu służby wojskowej Stanisław Nowicki wrócił do życia cywilnego i kontynuował swoją karierę jako rolnik. W 1924 roku został zatwierdzony na stopień porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku. Jego kariera zawodowa rozwijała się
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).