Sonik tarczokolec
Sonik tarczokolec: Charakterystyka gatunku
Sonik tarczokolec, znany pod łacińską nazwą Metatropis rufescens, to fascynujący gatunek pluskwiaka z rodziny smukleńcowatych. Występuje głównie w palearktycznej Eurazji, obejmującej obszar od Półwyspu Iberyjskiego i Irlandii po Japonię. Żywi się głównie roślinami z rodziny wiesiołkowatych oraz zimoziołem północnym, co czyni go interesującym obiektem badań w kontekście ekologii i bioróżnorodności.
Taksonomia i historia
Gatunek ten został po raz pierwszy opisany w 1835 roku przez niemieckiego entomologa Gottlieba A.W. Herricha-Schäffera, który nadał mu nazwę Berytus rufescens. W 1859 roku Franz Xavier Fieber przeniósł ten owad do nowego rodzaju Metatropis, ustanawiając go jako gatunek typowy. W 1950 roku Eduard Wagner zaproponował podział na dwa podgatunki, jednak w 1976 roku Jean Péricart zsynonizował te taksony, przywracając pierwotną klasyfikację.
Morfologia sonika tarczokoleca
Sonik tarczokolec charakteryzuje się silnie wydłużonym ciałem o długości od 7,5 do 9,5 mm. Głowa tego owada jest matowa z drobnymi bruzdkami, przybierając żółtobrązowy lub czerwonobrązowy kolor z wierzchu, a ciemnobrązowy od spodu. Czoło jest uwypuklone, co wyróżnia go spośród innych gatunków. Czułki są długie i delikatne, z pierwszym członem ubarwionym żółtobrązowo z czarnym punktowaniem oraz ciemnobrązowym lub czarnym zgrubieniem na końcu.
Tułów jest również żółtobrązowy do czerwonobrązowego z widocznymi żeberkami podłużnymi na przedpleczu. Grzbietowa strona tułowia jest lekko garbata, a powierzchnia przedplecza pokryta grubymi punktami. Tarczka pokryta jest punkcikami i wieńczy ją kolec skierowany ku dołowi. Półpokrywy wykazują niewielkie sklerotyzacje, co sprawia, że są niemal przejrzyste. Odnóża sonika tarczokoleca są długie i delikatne, a ich ubarwienie jest podobne do reszty ciała – żółtobrązowe z czarnym punktowaniem.
Odwłok jest gładki, bez punktów, także w kolorze żółtobrązowym lub rudym. Cechy te sprawiają, że sonik tarczokolec jest atrakcyjnym obiektem zarówno dla badaczy jak i miłośników entomologii.
Biologia i ekologia sonika tarczokoleca
Sonik tarczokolec preferuje różnorodne siedliska leśne, szczególnie te z zachowanym starym drzewostanem. Wybiera miejsca półcieniste oraz wilgotne, gdzie znajduje odpowiednie rośliny żywicielskie. Owad ten wykazuje aktywność od marca do października, a jego rozmnażanie odbywa się w maju. Samice składają jaja na pędach roślin żywicielskich, co zabezpiecza rozwój larw w odpowiednim środowisku.
Larwy można spotkać głównie od lipca lub sierpnia do września. Osobniki dorosłe zimują pod odstającą korą drzew, w mchach lub suchej ściółce. Dzięki temu łatwo przetrwają trudne warunki zimowe.
Sonik tarczokolec
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).