Krwistoborowik szatański
Krwistoborowik szatański – tajemniczy grzyb z rodziny borowikowatych
Krwistoborowik szatański, znany również jako borowik szatański (Rubroboletus satanas), to jeden z mniej znanych, ale zarazem intrygujących grzybów występujących w Europie. Przez lata jego klasyfikacja ulegała zmianom, a ostatnie badania filogenetyczne doprowadziły do przeniesienia go do nowego rodzaju Rubroboletus. Warto przyjrzeć się temu gatunkowi bliżej, zwracając uwagę na jego morfologię, występowanie oraz znaczenie w ekosystemie i dla ludzi.
Systematyka i nazewnictwo
Krwistoborowik szatański należy do rodziny borowikowatych (Boletaceae), a jego klasyfikacja obejmuje wiele poziomów systematycznych. Po raz pierwszy został opisany przez niemieckiego mykologa Haralda Othmara Lenza w 1831 roku pod nazwą Boletus satanas. Z biegiem lat, ze względu na rozwój badań nad systematyką grzybów, nastąpiły zmiany w klasyfikacji tego gatunku. W 2014 roku Kuan Zhao i Zhu L. Yang przenieśli go do nowo utworzonego rodzaju Rubroboletus. W polskim piśmiennictwie mykologicznym krwistoborowik szatański był znany pod różnymi nazwami, w tym grzyb krwisty oraz grzyb szatański. Obecnie rekomendowana nazwa to krwistoborowik szatański, co zostało zaakceptowane przez Komisję ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów Polskiego Towarzystwa Mykologicznego.
Morfologia krwistoborowika szatańskiego
Morfologia krwistoborowika szatańskiego jest niezwykle interesująca i charakterystyczna. Kapelusz tego grzyba ma średnicę od 6 do 30 cm i może przyjmować różne odcienie od szarego po żółtawo-zielonkawy. W miarę dojrzewania kapelusz staje się bardziej spłaszczony i gruby, a jego skórka jest matowa oraz sucha. W dotyku przypomina zamsz, a co istotne, nie oddziela się łatwo od miąższu.
Rurki znajdujące się pod kapeluszem początkowo mają kolor żółtawy, jednak z wiekiem przybierają intensywny krwistoczerwony odcień, a w końcu stają się brązowooliwkowe. W przypadku uszkodzenia rurki zmieniają kolor na niebieski. Pory młodych owocników są pomarańczowożółte, a w starszych okazach mogą przybierać oliwkowy kolor.
Trzon krwistoborowika osiąga wysokość od 5 do 15 cm oraz grubość od 3 do 8 cm. Jest to grzyb o mocnym i pełnym trzonie, który na górze ma żółtawy kolor, podczas gdy niższa część jest karminowoczerwona. Miąższ jest białawy i mięsisty, a po przekrojeniu zaczyna powoli sinieć. Smak owocników jest łagodny, ale starsze osobniki mogą wydzielać nieprzyjemny zapach przypominający padlinę.
Wysyp zarodników
Wysyp zarodników krwistoborowika szatańskiego ma kolor oliwkowy. Zarodniki same w sobie są gładkie i elipsoidalne, osiągają rozmiary około 10 × 16 × 5–7 μm.
Gatunki podobne
Krwistoborowik szatański ma kilka gatunków podobnych, które mogą być mylone z nim przez mniej doświadczonych grzybiarzy. Należy do nich krwistoborowik purpurowy (Rubroboletus rhodoxanthus), który również jest rzadkim gatunkiem o czerw
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).