Elżbieta Walezjuszka
Elżbieta Walezjuszka – Królowa Hiszpanii
Elżbieta Walezjuszka, znana również jako Èlisabeth de Valois, urodziła się 2 kwietnia 1545 roku w zamku Fontainebleau w Francji. Była córką króla Henryka II Walezjusza i Katarzyny Medycejskiej. Jej życie, choć krótkie, było pełne wydarzeń, które miały wpływ na historię zarówno Francji, jak i Hiszpanii. Jako trzecia żona Filipa II Habsburga, Elżbieta odegrała istotną rolę w dynastii Habsburgów oraz w polityce europejskiej XVI wieku.
Dzieciństwo i młodość Elżbiety
Elżbieta spędziła swoje dzieciństwo w atmosferze dworskiej, gdzie obok siebie wychowywała się z Marią, królową Szkotów. Obie dziewczynki, mimo że były rywalkami politycznymi z powodu swoich rodzin, utrzymały bliską przyjaźń przez wiele lat. Elżbieta była znana z cichej i nieśmiałej osobowości, co kontrastowało z dynamicznym charakterem jej matki. Mimo to Katarzyna Medycejska darzyła ją szczególnym uczuciem i uznawano ją za ulubioną córkę.
Małżeństwo z Filipem II Habsburgiem
W 1559 roku, na mocy pokoju zawartego w Cateau-Cambrésis, Elżbieta poślubiła Filipa II Habsburga. Początkowo miała zostać żoną Don Karola, syna króla, jednak ze względu na jego problemy psychiczne zdecydowano inaczej. Ceremonia ślubna odbyła się per procura w katedrze Notre-Dame w Paryżu, a jej mąż był reprezentowany przez księcia Albę. Po ceremonii odbył się jeszcze jeden ślub w Guadalajarze w Hiszpanii.
Filip II był zachwycony swoją młodą żoną i oddalił z dworu wszystkie swoje metresy. Elżbieta, mimo znacznej różnicy wieku, również cieszyła się z małżeństwa i pisała do matki o swoim szczęściu. Król organizował dla niej rozrywki takie jak turnieje rycerskie, a także otoczył ją artystkami, w tym Sofonisba Anguissola, która namalowała wiele portretów królowej.
Życie na dworze hiszpańskim
Na hiszpańskim dworze Elżbieta stała się opiekunką trzech młodych książąt: Don Karola, Don Jana (nieślubnego syna Karola V) oraz Aleksandra Farnese. Pomimo swojej niepewności związanej z nową rolą królowej, Elżbieta zyskała uznanie i sympatię na dworze. Jej relacje z Don Karolem były szczególnie bliskie; oboje pozostawali przyjaciółmi mimo jego skomplikowanej sytuacji psychicznej.
Filip II okazał się być oddanym mężem i nie opuścił Elżbiety nawet w trudnych momentach jej życia. Kiedy królowa zachorowała na ospę, Filip dbał o nią z wielką troską. Ich małżeństwo zaowocowało dwoma córkami: Izabelą Klarą Eugenią oraz Katarzyną Michaliną. Obie dziewczynki stały się oczkiem w głowie ich ojca.
Ciąże i tragedie
Niestety, życie Elżbiety naznaczone było także tragediami. W 1564 roku królowa doświadczyła poronienia bliźniaczek, co bardzo wpłynęło na jej zdrowie psychiczne i fizyczne. Rok później urodziła Izabelę Klarę Eugenię, a następnie Katarzynę Michalinę. Filip II zezwalał córkom na udział w jego królewskich obowiązkach; Izabela nawet tłumaczyła niektóre dokumenty z włoskiego na
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).