Dzwonkówka niewielka
Dzwonkówka niewielka – Fascynujący gatunek grzyba
Dzwonkówka niewielka, znana pod łacińską nazwą Entoloma solstitiale, to interesujący przedstawiciel rodziny dzwonkówkowatych (Entolomataceae). Ten niewielki grzyb, choć nie jest powszechnie znany, odgrywa ważną rolę w ekosystemach, w których występuje. Jego charakterystyczne cechy morfologiczne oraz ograniczone występowanie sprawiają, że jest obiektem zainteresowania mykologów oraz miłośników przyrody.
Systematyka i nazewnictwo
Dzwonkówka niewielka należy do klasyfikacji biologicznej, która obejmuje różne poziomy organizacji. W systematyce grzybów zajmuje ona miejsce w rodzajach Entoloma, rodzinie Entolomataceae, a także w szerszej kategorii Agaricales. Jej historia taksonomiczna sięga 1838 roku, kiedy to Elias Fries po raz pierwszy opisał ten gatunek, nadając mu nazwę Agaricus solstitialis. Obecna nazwa została zatwierdzona przez Machiela Everta Noordeloos w 1980 roku. Polską nazwę zaproponował Władysław Wojewoda w 2003 roku, co podkreśla rosnące zainteresowanie tymi grzybami w Polsce.
Morfologia dzwonkówki niewielkiej
Kapelusz
Kapelusz dzwonkówki niewielkiej charakteryzuje się średnicą od 1 do 2,4 cm i ma stożkowaty kształt. Z wiekiem może nieco się spłaszczać, często z wyraźnym garbem na szczycie. Jego brzeg początkowo jest lekko podgięty, a później prosty. Kapelusz wykazuje higrofaniczność – w stanie wilgotnym jest przejrzysty i ciemnobrązowy z prążkowaniem, a w surowym stanie przyjmuje barwę szaro-żółtą lub brązową. Promieniście włóknista powierzchnia dodaje mu uroku.
Blaszki
Blaszki są gęsto rozmieszczone, ich liczba wynosi od 30 do 35. Są głęboko wykrojone i początkowo białawe, ale z czasem przybierają łososiowo-różowy kolor. Międzyblaszkowe połączenia mają długość od 3 do 9 mm. Ostrza blaszek są równe i zachowują tę samą barwę co reszta blaszki, co sprawia, że wyglądają niezwykle estetycznie.
Trzon i miąższ
Trzon dzwonkówki osiąga wysokość od 2,7 do 6 cm i ma cylindryczny kształt o grubości 1-2 mm. Często poszerza się u podstawy i początkowo jest pełny, ale z czasem staje się pusty. Jego powierzchnia jest naga oraz błyszcząca z rzadkimi włókienkami i ma kolor szarobrązowy lub brązowoczarny. Miąższ trzonu jest tej samej barwy co powierzchnia grzyba, z wyjątkiem jaśniejszej części wewnętrznej. Smak dzwonkówki jest łagodny, a zapach pozostaje niewyraźny.
Cechy mikroskopijne
Mikroskopowa analiza dzwonkówki niewielkiej ujawnia istotne szczegóły budowy tego grzyba. Zarodniki mają elipsoidalny kształt o wymiarach 7,5–9,5 x 5,5–7 μm i są pięcio- lub sześciokątne w widoku bocznym. Podstaw
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).