Biegowiec klonowy
Biegowiec klonowy – tajemniczy chrząszcz z rodziny kózkowatych
Biegowiec klonowy, znany naukowo jako Cyrtoclytus capra, to interesujący przedstawiciel chrząszczy z rodziny kózkowatych. Jego występowanie związane jest głównie z lasami Palearktyki, w szczególności z obszarami o charakterze pierwotnym. Owady te pełnią ważną rolę w ekosystemie, a ich larwy są saproksylofagami, co oznacza, że żywią się martwym drewnem i przyczyniają się do rozkładu materii organicznej. To sprawia, że biegowiec klonowy ma istotne znaczenie dla zdrowia leśnych ekosystemów.
Taksonomia i historia badań
Historia badań nad biegowcem klonowym sięga 1824 roku, kiedy to został on po raz pierwszy opisany przez niemieckiego entomologa Ernsta Friedricha Germara pod nazwą Callidium capra. W 1882 roku Ludwig Ganglbauer przypisał go do rodzaju Cyrtoclytus, czyniąc go jego gatunkiem typowym. Ta zmiana klasyfikacji świadczy o dynamicznym rozwoju badań nad chrząszczami i ich różnorodnością.
Opis morfologiczny
Dorosłe osobniki biegowca klonowego osiągają długość od 8,5 do 15 mm. Cechują się długim i gęstym owłosieniem, które pokrywa całe ich ciało, w tym odnóża. Charakterystycznym elementem ich budowy jest trójkątny kształt tarczki oraz brązowoczerwone czułki. Ważnym detalem wyróżniającym je spośród innych biegowców jest brak kilów na czołe oraz unikalny układ wzorów na pokrywach, które mają czarny lub brunatnoczarny kolor z żółtymi przepaskami. Odnóża biegowca mają czarnobrązowe uda oraz brązowoczerwone golenie i stopy.
Larwy i ich rozwój
Larwy biegowca klonowego charakteryzują się smukłym ciałem, osiągającym do 22 mm długości i 4 mm szerokości. Ich głowa jest biała z zaokrąglonymi bokami oraz delikatnie odgiętą tylną krawędzią. Czułki larwalne są stosunkowo długie, a ich budowa różni się od czułków dorosłych osobników. Larwy żerują w drewnie martwych drzew, co wpływa na cykl życia tego gatunku. Ich rozwój trwa zazwyczaj dwa lata, a przepoczwarzenie ma miejsce w komorze poczwarkowej wykopanej przez larwę w warstwie przypowierzchniowej drewna.
Biologia i ekologia
Biegowiec klonowy preferuje liściaste i mieszane lasy pierwotne, szczególnie te ulokowane w rejonach górskich i podgórskich. Spotykany jest także na górskich łąkach oraz w dolinach rzek. Jego występowanie można zaobserwować na wysokościach od 200 do 1000 m n.p.m. Dorosłe osobniki aktywne są głównie latem, od lipca do sierpnia, kiedy to odwiedzają kwiaty różnych roślin takich jak krwawniki czy tawuły. Ich preferencje żywieniowe obejmują również rośliny selerowate oraz trybulę leśną.
Rośliny żywicielskie
W Europie Środkowej larwy biegowca klonowego są ściśle związane z klonem
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).